overlevingsmodus

al een paar weken is de overlevingsmodus in werking,
maar de laatste paar dagen merk ik dat ie langzamerhand begint te crachen.
boos
ik ben soms zo boos nou ja eigenlijk razend
razend op mezelf
stomme trut je moet nog zoveel
ook al heb je dingen uit handen durfen geven
maar ben zo moe
moe van het zorgen voor anderen
moe van dat er nog zoveel moet
het liefst wil ik heel hard gillen
keihard schreeuwen
heel hard tegen iets aan willen schoppen
razen
vloeken
tieren
smijten met de telefoon
alle ellende van dit moment van me af willen gooien
en daarna doodop willen zijn
voelen
doodgewoon voelen
hoe het is om
pijn in mijn keel hebben
een zere voet hebben omdat je een boom van 4 meter niet zomaar omver trapt
of de auto bij de garage afleveren met een paar deuken, omdat die toevallig in de weg staat.

Ik ben niet gek, zielig, depressief
voel me machteloos
omdat ik geen grip heb op
en niet weet wat ik moet voelen.