Veertien jaar geleden zijn wij op een prachtige donderdag getrouwd.
We wilden het klein houden en eenvoudig.
Familie en 2 goede vrienden.
Zoals ons intussen wel bekend was ging alles weer vrij ongeorganiseerd en alles op het laatste moment. Dus de zaterdag voor de grote dag moesten we nog trouwringen kopen.
Wisten wij veel dat die ringen besteld moesten worden en de uitgezochte ringen dummy's bleken te zijn.
De verkoper kreeg het spaans benauwd toen N. zei : De naam en datum kan er wel in en dan mag u ze van mij inpakken.
Na wat heen en weer gebel en gefax werd het geregeld en dinsdag zou de boel klaar zijn.
Woensdags taart en heel veel boodschappen doen.
Oja, nog wat bloemen voor een corsage.
Om 10 voor zes is N. naar het bloemenstalletje in de Kinkerstraat gelopen want ja iets van een trouwboeket hoort er wel bij.
N. vroeg aan de man of ie het wat kleiner kon maken en er misschien een strik van tule omheen wilde doen.
Wat hij er dan mee van plan was.
Nou een trouwboeket
En wanneer is het feest dan
Morgen
Hoe laat
Tien uur
Diepe zucht Je bent prachtig op tijd maar ik zal er wat van maken.
sÁvonds met mijn aanstaande schoonouders en nichtje corsages gemaakt.
De volgende dag vroeg dag, uitgebreid ontbijt voor 2 van zwager en schoonzus uit Zwolle, zo lief.
Om 8 uur kwam vriendin C. zonder trouwjurk die hing nog in Amstelveen, helemaal vergeten.
Vriend Bert dus wederom de spits in jurk halen.
Niels die rustig zijn overhemd staat te strijken.
maandag 31 augustus 2009
Abonneren op:
Posts (Atom)